Osłabiony przez lobbing PPWR na ostatniej prostej

PPWR

Rada Europejska zaakceptowała ustalenia z trilogu i zaakceptowała uzgodnioną treść tzw. rozporządzenia opakowaniowego (PPWR). Przed nami ostatni element układanki legislacyjnej, czyli głosowanie w Europarlamencie. Odbędzie się ono najprawdopodobniej 24 kwietnia.

Branża opakowań w Europie warta jest 370 miliardów euro. Ilość wytwarzanych przez Europejczyków odpadów wzrosła o 25 proc. w ciągu ostatnich dziesięciu lat. Wg prognoz wzrośnie ona o kolejne 19 proc. do 2030 roku. Nic więc dziwnego, że proponowane regulacje budziły wiele kontrowersji. Były też przedmiotem intensywnego lobbingu.

PPWR: sprzeciw wobec opakowań wielorazowych

Przemysł papierniczy i spożywczy był w stanie uzyskać kluczowe ustępstwo. Opakowania wielokrotnego użytku nie będą obowiązkowe. W rozporządzeniu zapisano, że tylko 10 proc. menu musi być oferowane w pojemnikach wielokrotnego użytku. Głównym argumentem było założenie, że recykling i ponowne użycie powinny być traktowane w świetle prawa na równi. Jednym z głównych argumentów było to, że opakowania wielokrotnego użytku mogą mieć większy wpływ na klimat ze względu na energię potrzebną do ich umycia.

PPWR: folia i aluminium poza celami wielokrotnego użycia

Kompromisowy jest także zapis dotyczący celów recyklingu i ponownego użycia w logistyce i transporcie. Opakowania foliowe, aluminium i inne materiały – trudne do ponownego użycia lub recyklingu – wyłączono z celów ponownego użycia. Podobny zapis dotyczyć będzie tektury.

Cele ponownego użycia będą opóźnione?

Za namową rządów krajowych zapisano, że państwa członkowskie będą mogły opóźnić realizację celów ponownego użycia na lata 2030 i 2040 o pięć lat. Warunkiem będzie osiągnięcie ponadprzeciętnych wyników w zakresie recyklingu. To ukłon w stosunku do krajów, gdzie branża recyklingowa jest bardzo rozwinięta i w których recyklingowi poddaje się niemal 100 proc. opakowań.

Cele wiążące, ale możliwe do podwyższenia

Ostateczny tekst rozporządzenia pozwala również na weryfikację celów w oparciu o najnowsze osiągnięcia naukowe. Ma to związek z coraz bardziej innowacyjnymi opakowaniami (np. wykonanymi z materiałów biokompostowalnych). A także z pracami nad większą ilością recyklatów przeznaczonych do kontaktu z żywnością (food grade).

W miarę zbliżania się celów na lata 2030 i 2040 Komisja będzie musiała ocenić dostępność materiałów, a także sytuację higieniczną i środowiskową, aby upewnić się, że cele są realistyczne. Komisja może w tym czasie podjąć decyzję o podwyższeniu celu, jeśli będzie to uzasadnione sytuacją.